|
ZLOČINAČKA LEKTIRA - Filip David |
|
|
|
subota, 18 oktobar 2008 |
|
Nemoguće je u jednom novinskom tekstu
spomenuti sve antisemitske, rasističke, opasne budalaštine koje
ispunjavaju 1000 stranica Kraljevstva Hazara. U starom ili novom ruhu,
to su istovetne „naučne istine” na kojima se zasnivala nacistička
ideologija i kojima je opravdavan i objašnjavan Holokaust. Poruka je da
čovečanstvu nema spasa dok se ne oslobodi ovih izroda ljudskog roda.
Ili, jednostavije rečeno, Kraljevstvo Hazara poziv je na novi Holokaust.
Piše: Filip David
Za onoga ko je propustio da pročita neku od stotinak knjiga sa
izrazito antisemitskim i nacističkim sadržajima, koje se mogu naći na
našem književnom tržištu, evo jedne hrestomatije takvih tekstova,
kompilacije načinjene makazama i lepkom iz takve zločinačke literature.
Autor je izvesni Dejan Lučić, bivši trgovac nekretninama i od ranije
izdavač literature o svetskim zaverama i Novom svetskom poretku. To je
u našim prilikama očevidno unosan posao na kojem se može dobro zaraditi.
Dva toma Kraljevstva Hazara izložena su u uglednim knjižarama
u centru Beograda. Jedna od tih knjižara je u samoj zgradi Akademije
nauka, u knjižari iznad koje još uvek stoji firma Naučno delo. Pa, da vidimo o kakvoj je ovde nauci reč.
|
|
|
SLOGA, GRANA, ČELO - Filip David |
|
|
|
etvrtak, 07 avgust 2008 |
|
U osam kratkih strofa himne ravno
petnaest puta se spominje reč srpski u različitim varijantama - srpski
brod, srpski rod, srpska braća, srpske zemlje, srpska sloga, srpska
grana, srpsko vedro čelo, srpski blagoslov, srpska slava, srpska
otadžbina - u zemlji gde trideset procenata njenog stanovništva čine
razne manjine, stanovništvo nesrpskog porekla
Piše: Filip David
Opšte je prihvaćeno da himna jedne države treba da izražava njene
civilizacijske vrednosti u prošlosti, njene težnje u budućnosti i
zajedništvo njenih građana. Odmah da kažem, srpska himna Bože pravde
ne ispunjava nijedan od ovih uslova. Oživljena u vremenu velikih
nacionalističkih turbulencija, ubrzo je prihvaćena kao zaštitni znak
najrazličitijih mitinga i demonstracija, od onih desničarskih i
ultranacionalističkih pa do onih takozvanih demokratskih. U početku je
delovala kao neka vrsta protesta protiv prethodnog ateističkog i
komunističkog režima. Opskurne reči ove anahrone pesme odjekivale su i
pre nego što je postala zvanična himna, u vojnim kasarnama, potom u
ratnim pohodima, na crkveno-političkim saborima, a zatim i na raznim
prigodama državnog i političkog karaktera. Nijednom rečju, nijednom
rečenicom ili strofom ona ne odražava multietičnost države Srbije niti
njenu pripadnost evropskoj zajednici naroda.
|
|
|
TRIJUMF FILOZOFIJE PALANKE - Filip David |
|
|
|
utorak, 05 avgust 2008 |
|
Za mnoge je neshvatljivo da u Srbiji, u kojoj je stotine hiljada ljudi
stradalo od fašističkih i nacističkih zločina u Drugom svetskom ratu,
narasta otpor antifašističkom nasleđu i povećava se broj organizacija i
grupa koje veličaju fašizam. Odricanje od antifašističkog nasleđa usko
je povezano sa jačanjem onih tendencija koje imaju veoma jako uporište
u određenim političkim, parapolitičkim, nacionalističkim i verskim
organizacijama. Sve su glasniji i prisutniji zahtevi za rehabilitacijom
kvislinga i kolaboracionista iz Drugog svetskog rata, uz nipodaštavanje
i potcenjivanje antifašističkih snaga. Borbi protiv okupatora daje se
čisto ideološka, odnosno negativna dimenzija. Komunisti, to je
istorijska činjenica, jesu u najvećoj meri organizovali otpor okupatoru
i borili se protiv fašizma ali antifašizam daleko nadilazi svaki usko
politički pokret pa i komunizam.
|
|
|
POHVALA NEPRISTAJANJU - Filip David |
|
|
|
utorak, 17 juni 2008 |
Biti «nepristajući» u organizovanom svetu zasnovanom na negativnim
osnovama, na vladavini bez morala, bez poštovanja drugih i drugačijih,
na čistim manipulacijama, predstavlja jedinstvenu ali i opasnu
privilegiju. To znači osećati nepravdu i protiv nje se boriti,
razobličavati lažni patritoizam kao «poslednje utočište protuva»,
pripadati onoj zdravoj manjini koja se ne može ućutkati.
Postoje periodi u istoriji kada pojedini narodi ili države upadaju u
pravi ćorsokak, istorijsku «slepu ulicu», kada više ne mogu ni napred
ni nazad, zarobljeni u sopstvene lažne mitove, teorije zavere,
stereotipe i predrasude Tada se nađu u nekoj vrsti paralelnog vremena
koje teče pored i mimo aktuelnih svetskih zbivanja. Savremena Srbija je
u takvoj vrsti hipnotičkog stanja, što onemogućava važne i neophodne
promene, prevladavanje loše prošlosti i haotične sadašnjosti. Ova
paralisanost sistema karakteristična je za složene situacije u kojima
političke, ekonomske i kulturne elite nisu dorasle vremenu u kojem
žive, kada slike lažne stvarnosti potiskuju stvarni život, a sudbina
države i naroda prepuštena je najgorima umesto najboljima. Američki
analitičar prirode masovnih pokreta, Erik Hofer, izneo je u svojoj
studiji «Pravi vernik» tezu, sasvim lako dokazivu, kako «nadmoćan
pojedinac, bilo u politici, književnosti, nauci, trgovini ili
industriji, igra veliku ulogu u oblikovanju nacije, ali to čine i
pojedinci na drugom polu - gubitnici, neprilagođeni, otpadnici,
kriminalci, svi koji su izgubili mesto, ili ga nikad nisu ni imali, u
redovima poštovanja dostojnih ljudi. Igru istorije obično igraju
najbolji i najgori, nad glavama većinske sredine...Manje vredni
elementi jedne nacije mogu upadljivo da utiču na smer njenog kretanja
upravo zato što su lišeni poštovanja za sadašnjost... oni su među prvim
regrutima revolucija, masovnih seoba i verskih, rasnih i šovinističkih
pokreta i svoj žig utiskuju u ove potrese i pokrete koji oblikuju
karakter i istoriju jedne nacije.»
|
|
|
